De bordenwand

In de woonkamer staat weer een kast.

Ook van IKEA. Zo’n blauwgrijze Hemnes die je in elke folder ziet staan.

Erboven hangen borden.

Geen dure. Kringloop. Twee euro, drie euro, soms vijftig cent omdat het randje beschadigd was. Blauw met wit. Met een molen. Met een schip. Met een vrouwtje met een kapje op.

Los van elkaar zijn het gewoon oude borden.

Samen is het een wand.

Op de kast staat een lampje met een gele kap. Ernaast een hert. Een stolpje met een klein hertje erin. Een plant die over de rand hangt.

’s Avonds, als het grote licht uit is en alleen dat kleine lampje brandt, is dit de mooiste hoek van het huis. Dan gloeien de borden een beetje op in het donker.

Mensen denken vaak dat je veel geld nodig hebt om het mooi te maken.

Dat hoeft niet.

Je hebt een gewone kast nodig. Een muur. En de gewoonte om even te blijven staan bij de kringloop, als anderen al doorlopen.

In de gewoonste huizen hangen soms de mooiste musea.
Je hoeft alleen maar omhoog te kijken.