Arie BruinsmaAandacht voor karakter.

Pagina 002 · Kashikiku · Het atelier

Tell Me the Way to Kashikiku

30 juni 2026AtelierAI-hulp
Atelier met camera, notitieboek, laptop en water op de achtergrond

"Sha-la-la-la-la-la-la..."

Iedereen kent het refrein van Tell Me the Way to Amarillo. Een liedje over onderweg zijn. Over verlangen naar een plek waar iets of iemand op je wacht.

Laatst moest ik eraan denken, maar dan net even anders.

Tell me the way to Kashikiku.

Grappig genoeg bestaat die weg niet. Je vindt hem niet op Google Maps. Er staat geen blauw bord langs de snelweg en de navigatie kent het adres niet.

Toch loop ik er al een hele tijd naartoe.

Kashikiku begon ooit als een naam. Daarna werd het een idee. Vervolgens een verzameling softwareprojecten. Inmiddels is het mijn digitale kantoor geworden. De plek waar fotografie, schrijven, software, administratie en creativiteit samenkomen.

En terwijl ik daarmee bezig was, merkte ik iets op.

Misschien is Kashikiku helemaal geen bestemming.

Misschien is het de reis zelf.

Natuurlijk droom ik weleens van een atelier aan het water. Een plek waar de koffie klaarstaat, de camera op tafel ligt en de laptop openstaat voor een nieuw idee. Voor mij heeft Horsewei 10 een symbolische betekenis gekregen. Niet omdat het per se dat adres moet worden, maar omdat het staat voor rust, ruimte en de vrijheid om te maken wat in je hoofd zit.

Maar ook als ik daar nooit terechtkom, verandert er eigenlijk niets.

Want Kashikiku bouw je niet op een dag. Je bouwt het in kleine stappen.

Een foto maken.

Een verhaal schrijven.

Een stukje software verbeteren.

Een probleem oplossen.

Een gesprek voeren dat je aan het denken zet.

Iedere dag komt er een klein steentje bij.

We zijn vaak geneigd te denken dat geluk ergens aan het einde van de reis ligt. Dat het begint als het huis af is, het bedrijf draait of de droom uitkomt.

Ik begin steeds meer te geloven dat het anders werkt.

De weg is het verhaal.

Misschien is Kashikiku daarom niet de plek waar ik ooit aankom.

Misschien is Kashikiku de naam die ik heb gegeven aan de persoon die ik onderweg aan het worden ben.

En als iemand mij ooit vraagt waar Kashikiku ligt, glimlach ik.

"Tell me the way to Kashikiku..."

Ik kan de weg niet uitleggen.

Maar ik kan hem je wel laten zien.