Der binne beroppen wêrfan’tst tinkst: dat sil dochs net bestean.
Berchgeitepsycholooch.
Profesjonele wachtrigetestder.
Legobouboekjemakker.
En dochs bestiet benammen dy lêste echt.
Ik stel my him foar as in rêstige man. Of frou. Dat docht der eins net ta. Immen dy’t de hiele dei neitinkt oer fragen dêr’t de rest fan de wrâld nea by stilstiet.
“Kin dit reade blokje eins al op side 14, of is de minskheid dêr noch net klear foar?”
Hy is gjin bouwer. Hy is gids.
Hy bepaalt datsto earst trije swarte blokjes fêstklikst, dan in griis pinsje en pas dêrnei dat iene giele plaatsje. Net omdat it oars net kin, mar omdat it oars net kloppet.
Syn grutste eangst?
In ferdwûne side.
Want stel dy foar.
Do bist lekker dwaande. Pûdsje 3. Alles rint op roltsjes. De bern leauwe noch yn dy. Dyn partner seit sels: “Wat knap datst dit sa goed kinst.”
En dan…
Fan side 42 springt it boekje ynienen nei side 45.
Side 43 en 44 binne ferdwûn.
Do sjochst nochris.
Do bladerst werom.
Do skoddet it boekje.
Do fertinkst de hûn.
Do telst de siden.
Do fertinkst LEGO.
Do fertinkst dysels.
En ynienen leit dêr in lyts read blokje op tafel wêrfan’t nimmen mear wit wêr’t it heart.
Fan dat momint ôf feroaret de wenkeamer yn in forensysk ûndersyk.
“Hawwe wy dit ûnderdiel al brûkt?”
“Neffens my net.”
“Mar wêrom leit it hjir dan?”
“Miskien hearde it op de ferdwûne side.”
Nimmen wit it.
De bern binne yntusken bûten boartsjen.
Dyn partner is kofje drinken.
En do sitst mei in heal romteskip, in read blokje en in eksistinsjele krisis.
Earne, hiel djip yn Denemark, fielt in legobouboekjemakker ynienen in lichte rilling.
Hy sjocht op fan syn skerm.
“Earne mist in side.”
Syn kollega’s laitsje.
“Hoe witst dat?”
Hy hellet de skouders op.
“Gefoel.”
Sûnt dy tiid kontrolearret er elk bouboekje noch ien kear ekstra.
Net omdat minsken gjin flaters meitsje meie.
Mar omdat er wit dat ien ferdwûne side genôch is om in hiele sneontemiddei út it spoar rinne te litten.
En earne fyn ik dat in prachtich berop.
Net omdatsto LEGO makkest.
Mar omdatsto foarkomst dat immen mei ien read blokje oerbliuwt wêrfan’t nimmen mear wit wêrom’t it bestiet.
