“Wêr binne dy sân rolkonteners no?”

“Yn Rotterdam.”

“En wêr moatte se hinne?”

“Rotterdam.”

“Wannear geane se fuort?”

“Sadree’t se út Rotterdam binne.”

“Wêrom?”

“Oars kinne se net yn Rotterdam oankomme.”

It bleau twa sekonden stil.

“Dat is djip.”

“Nee. Dat is logistyk.”

“Ek tee?”

“Graach.”

“Sûker?”

“Nee.”

“Wêrom net?”

“Ik haw hjoed al genôch swiete ferhalen heard.”

Guon kollega’s kinne mei in folslein earnstich gesicht wat sizze, wêrtrochsto earst besikest de logika te folgjen en pas dêrnei beseffest dat dy krekt fia Rotterdam wer yn Rotterdam oankaam is.

Dat is gjin ûnsin.

Dat is kantoarhumor.

En op dagen dat de planning yngewikkeld genôch is, kin ien drûge opmerking mear spanning weinimme as sân rolkonteners.

Wêr’t se dêrnei bleaun binne?

Wierskynlik yn Rotterdam.

Wat der yn de rolkonteners siet, hat trouwens nimmen frege. Guon logistike sirkels kinst better ticht hâlde.