Hoefolle amerfol wetter geane der yn de see?
Ien.
As dy mar grut genôch is.
Dy gedachte skeat my yn 't sin doe't ik by in hûs lâns rûn dat ik moai fûn en net betelje koe.
Hoefolle foto's moatst ferkeapje om in hûs fan in miljoen betelje te kinnen?
Ek ien.
As dy mar djoer genôch is.
Mar wa betellet no in miljoen foar in foto?
Wierskynlik nimmen.
It wie in knypeach. In rekken dy't nearne op sloech en dêrom nijsgjirrich genôch wie om noch net fuort te smiten.
Ik hie nammentlik in foto.
Julia.
Gjin troch AI betocht gesicht. Gjin model dat allinnich yn in kompjûter bestiet. Julia is echt. De foto is echt. Har blik wie der al foardat immen oer piksels, sertifikaten of databanken begûn.
De foto mjit 262 by 347 piksels.
90.914 yn totaal.
Wat as dy iene foto net oan één miljonêr ferkocht wurdt, mar útinoar falle mei yn 90.914 losse kleurfakken?
Dêr feroare de grap.
It hûs bleau stean dêr't it stie. It wie de oanlieding, net it doel.
De fraach wie net langer hoe't ik in hûs betelje koe. De fraach waard wat der bart ast in minsklik portret ferdielst.
Wat besitst ast één piksel krigest?
In kleur?
In nûmer?
In plak yn in grutter gehiel?
En wannear wurdt sa'n los fakje wer Julia?
Fan de grûn ôf sjochst miskien allinnich blau, hûd, ljocht of skaad. Pas ast ôfstân nimst, ferskynt har each. Fan noch fierder sjocht Julia werom.
Dêrom begjint it projekt net daliks mei alle 90.914 piksels.
Earst één each.
Kleurflakken fan tsien by tsien sintimeter. Los fan elkoar hast neat. Mei-inoar in blik fan in pear meter grut.
Wa't meidocht, keapet gjin oandiel yn Julia. Gjin auteursrjocht. Gjin ynvestearring mei in taseine weardestiging. Allinnich in númmere bewiis fan dielname, keppele oan ien posysje en ien kleur yn it wurk.
It nijsgjirrige sit net yn wat sa'n stikje apart wurdich is.
It sit yn wat it allinnich nea wurde kin.
JULIA is dêrmei ek in AI-testprojekt.
Net om't AI de foto makke. Dat die ik.
AI helpt by it wurk deromhinne: 90.914 posysjes berekkenje, kleuren fêstlizze, nûmers beheare, sertifikaten keppelje en sjen litte hoe't de foto him stadichoan oer minsken en plakken ferspriedt.
De masine mei oarderje.
De minske bliuwt it ûnderwerp.
Miskien is dat úteinlik de echte proef. Net oft AI keunst meitsje kin, mar oft AI helpe kin om wat foarsichtich útinoar falle te litten sûnder dat de betsjutting ferdwynt.
Ik rûn by in hûs lâns dat ik net betelje koe.
Dêrút ûntstie gjin plan om mei-inoar dat hûs te keapjen.
Der ûntstie in keunstwurk oer sjen, besit, ôfstân en gearhing.
Ik hoech mar ien foto te ferkeapjen.
As dy mar djoer genôch is.
Of miskien hoecht se hielendal net ferkocht te wurden om har wurk te dwaan.
In foto kin útinoar falle. In blik net.