Do fernimst it oan alles. De strjitfersiering hinget wer. Flaggen wapperje, bôgen steane oerein en oeral ferskine de kleuren dy't fertelle dat it hast safier is.
It gonzet yn Sint Nyk.
Ast jûns troch it doarp fytsest of kuierest, hearst hjir en dêr muzyk. Der wurdt test. Efter in skodoar klinkt laitsjen, wat fierderop it lûd fan in slyptol of in fervespuit. Yn de bouskuorren wurdt noch hurd wurke. Der is altyd noch wat dat krekt ôf moat, in detail dat moaier kin of in technyk dy't noch ien kear besocht wurde moat.
En dochs is der ien ûnskreaune wet dêr't elkenien him oan hâldt.
Op de earste tongersdei fan septimber, klokslach tsien oere, is de wein klear.
Dan geane de doarren iepen. De spanning makket plak foar grutskens. Moannen fan bouwen, puzeljen, ymprovisearjen en gearwurkjen komme byinoar as de earste wein de strjitte opdraait. Dan is it gjin geheim mear efter in skodoar, mar in ferhaal dat troch it hiele doarp rydt.
Dat is miskien wol it moaiste fan de Allegoaryske Optocht. Net allinnich de kreativiteit fan de weinen, mar it gefoel dat in hiel doarp wikenlang earne mei-inoar nei ta libbet. Elkenien ken de geheimen, mar nimmen ferriedt se. Elkenien heart de muzyk, sjocht de drokte en fielt dat it hast safier is.
Yn de dagen foar de optocht hearst yn Sint Nyk geregeld:
Us Lieve Hear is in Sint Nykster.
It wurdt fansels mei in glimke sein. Miskien helpt it dat de Nikolaastsjerke al iuwen oer it doarp útsjocht. As hâldt se fan boppen in eachje yn it seil. Bewiis is der net, mar moaie ferhalen hoege har net altyd troch feiten begrinzje te litten.
Wûnder boppe wûnder hat de optocht troch de jierren hinne faak prachtich waar hân. As wit de sinne dat it doarp der moannen nei ta libbe hat.
Dochs wurdt der altyd mei in skean each nei de waarferwachting sjoen. Net yn panyk, mar mei in mingsel fan hope en fertrouwen. De âldere Sint Nyksters kenne ek dat iene ferhaal fan lang lyn, doe't it waar sa min wie dat de optocht nei sneon ferskood waard. Doe't it sneon ek net koe, gie de optocht hielendal net troch. Sa útsûnderlik wie dat, dat it noch altyd ferteld wurdt.
Miskien makket krekt dat de útspraak sa moai. Se is net basearre op wissichheid, mar op ûnderfining. Op tsientallen jierren dat it hieltyd wer goed kaam.
Dus as de foarsizzingen in pear dagen fan tefoaren somber binne, hellet immen grif de skouders op en seit:
Us Lieve Hear is in Sint Nykster.
It gonzet yn Sint Nyk.
En oer in pear dagen begrypt elkenien wêrom.