Ik zag deze week in Makkum een man lopen met zijn hond.
Volgens mij was het Frank.
Ooit bouwden we samen aan de toekomst van de videotheek.
Ik heb jaren contact met hem gehouden. Frank Hoekstra zat bij de automatisering van STER Videotheken, waar ik in de nadagen van de videotheekwereld logistiek manager was. Als ik hem daar inderdaad zag lopen, was het maar een klein moment. Een man met een hond. Meer niet.
Maar ineens was die hele wereld er weer.
Een wereld van VHS-banden en dvd’s, filmmaatschappijen, release-windows, magazijnen, franchisenemers, dozen vol nieuwe titels en promotiemateriaal.
Voor een klant was een videotheek eenvoudig. Je liep naar binnen, koos een film, rekende af en bracht hem een dag later weer terug.
Achter die ene film zat een behoorlijk ingewikkelde wereld.
Iedere week kwamen nieuwe titels het magazijn binnen. We bestelden op basis van onder andere de bioscoopresultaten een aantal exemplaren bij de filmmaatschappijen. Die werden verdeeld over de franchisenemers en uitgeleverd. Promotiemateriaal erbij, soms andere producten, en de volgende stroom stond alweer klaar.
Iedere dag haalden we vanuit de hele keten de verhuurcijfers en omzet op. Die gegevens hadden we nodig om te kunnen factureren. Franchisenemers droegen per verhuring een percentage af aan de holding. Met sommige filmmaatschappijen bestonden afspraken waarbij ook zij een percentage van de daadwerkelijke verhuur ontvingen.
Films gingen het land in.
Data en omzet kwamen terug.
Eigenlijk was het concept in de kern zo eenvoudig.
Alleen moest je vooraf wel weten hoeveel exemplaren van een nieuwe film je nodig had. En dat gebeurde voor een belangrijk deel op basis van bioscoopresultaten en onderbuikgevoel.
Maar een bioscoophit was niet automatisch een verhuurhit.
Samen met de marketingmanager heb ik daarom een formule ontwikkeld waarmee we de verwachte verhuurbaarheid van nieuwe titels beter konden inschatten. Frank hielp om die formule daadwerkelijk in onze automatisering te krijgen.
We probeerden niet de toekomst perfect te voorspellen.
We probeerden hem iets minder onvoorspelbaar te maken.
Ondertussen zagen we ook dat onze hele wereld aan het veranderen was. Netflix was nog jong, Video on Demand kwam op en het werd steeds duidelijker dat een film niet eeuwig op een VHS-band of dvd door het land zou hoeven reizen.
Dus bouwden Frank en ik mee aan onze eigen digitale toekomst.
STER kreeg een portaal waarop klanten online een film konden huren. Een deel van die inkomsten vloeide terug naar de videotheken. Daarnaast kwam er een webwinkel voor koop-dvd’s.
Het idee daarachter vind ik nog steeds mooi.
Het internet hoefde de videotheek niet per se weg te vagen. Misschien kon de videotheek gewoon mee naar het internet.
We zagen de verandering dus wel degelijk aankomen. We probeerden er ook iets mee te doen.
Maar sommige veranderingen zijn groter dan het systeem waarin je ze probeert op te vangen.
Het was ook een bijzondere wereld. Een franchiseketen bestaat uit ondernemers en ondernemers zijn per definitie niet allemaal hetzelfde. Er waren fantastische mensen bij, eigenzinnige mensen en soms gebeurde er iets waarvan je dacht: hoe zijn we hier nu weer in terechtgekomen?
Ik heb zelfs meegemaakt dat we met een gehuurd busje de Afsluitdijk over gingen om bij een wanbetaler spullen terug te halen.
Dat hoorde er blijkbaar ook bij.
Ik heb bij STER veel geleerd en met fantastische collega’s gewerkt. Natuurlijk heb ik er ook minder fraaie dingen meegemaakt. Zoals waarschijnlijk bij ieder bedrijf waar mensen werken. Ik heb geen behoefte om daar jaren later nog met modder over te gooien.
Wat overblijft is vooral een mooie herinnering aan een slim concept en een wereld die inmiddels vrijwel verdwenen is.
En aan mensen.
Zoals Frank.
Misschien liep hij deze week gewoon met zijn hond door Makkum.
Misschien was hij het niet eens.
Maar heel even stonden er weer dozen vol films in het magazijn.
Gingen de dvd’s het land in.
Kwam de omzet terug.
En waren we bezig de toekomst van de videotheek te bouwen.
We wisten alleen nog niet hoe snel die toekomst ons voorbij zou rijden.
