Ik bouwde ooit een website omdat ik verhalen wilde vertellen.
Dat liep een beetje uit de hand.
De website kreeg een cockpit. Daarna statistieken. Vervolgens ging hij bijhouden waar mensen vandaan kwamen, wat ze bekeken en sinds kort zelfs of ze verdwaalden.
Dat laatste vind ik persoonlijk een belangrijke statistiek.
Er zijn tenslotte al genoeg websites die precies weten waar je naartoe moet.
De mijne niet.
Sinds kort kunnen bezoekers ook reageren op verhalen.
Geen duimpjes. Geen hartjes. Geen sterren. Gewoon een naam en iets wat blijkbaar gezegd moest worden.
Dat moest natuurlijk getest worden.
Dus ik vulde zelf een naam in.
Jan.
En schreef:
Hilarisch kantoorverhaal.
Versturen.
Even later verscheen Jan keurig in mijn cockpit, met daarachter drie mogelijkheden:
Toelaten. Verbergen. Verwijderen.
Mooi.
Het werkte.
Test geslaagd.
En toen kwam Bram.
Bram had ergens op mijn website iets gelezen en liet een reactie achter.
Goedgekwaakt!
Kijk.
Dát stond niet in het testprotocol.
Nu gebeuren er op mijn website wel vaker dingen waar ik vooraf niet helemaal rekening mee heb gehouden, maar een eend met reactievermogen stond niet direct op de technische roadmap.
Mijn cockpit vond het overigens allemaal volkomen normaal.
Daar stond Bram.
Goedgekwaakt!
Met daarachter dezelfde drie knoppen:
Toelaten. Verbergen. Verwijderen.
Alsof ik dagelijks beslissingen neem over de vrijheid van meningsuiting van watervogels.
Ik heb hem toegelaten.
Natuurlijk.
Een eend die de moeite neemt om mijn website te bezoeken, iets te lezen én daarop inhoudelijk te reageren, ga ik niet censureren.
Er zijn grenzen.
Maar nu hebben we een probleem.
Want ergens op deze website staat Bram.
Ik weet waar.
Jij niet.
En toevallig heeft mijn website sinds kort nog een andere functie.
Hij meet dwalen.
Niet hoeveel mensen zo efficiënt mogelijk van A naar B gaan, maar hoeveel stappen ze zetten wanneer ze eenmaal ergens binnenkomen en vervolgens denken:
Hé, wat is dit dan?
Het huidige record staat op 32 stappen.
Dus laten we daar iets mee doen.
Zoek Bram
Ergens op deze website heeft een eend gereageerd.
Hij heet Bram.
Dat is alle informatie die je krijgt.
Geen link.
Geen knop.
Geen routebeschrijving.
En zeker geen broodkruimelpad.
Dat laatste lijkt me bij een eend sowieso valsspelen.
Vind Bram.
En als je hem gevonden hebt, laat dan zelf ook iets achter.
Een gedachte.
Een groet.
Een aanwijzing voor de volgende zoeker.
Of gewoon:
Kwaak.
Dan kijk ik later in de cockpit wat er gebeurd is.
Misschien vindt iemand hem in drie stappen.
Misschien in twaalf.
Misschien verbreekt iemand het record van 32 en raakt onderweg volledig de draad kwijt.
Ook goed.
Want misschien is dat wel het leukste aan een website.
Niet dat je vindt wat je zocht.
Maar dat je onderweg iets tegenkomt waarvan je niet wist dat je het zocht.
Wij hebben niet ingegrepen.
Kwaak mag. 🦆
