“Waar zijn die zeven rolcontainers nu?”

“In Rotterdam.”

“En waar moeten ze heen?”

“Rotterdam.”

“Wanneer vertrekken ze?”

“Zodra ze uit Rotterdam zijn.”

“Waarom?”

“Anders kunnen ze niet in Rotterdam aankomen.”

Het bleef twee seconden stil.

“Dat is diep.”

“Nee. Dat is logistiek.”

“Ook thee?”

“Graag.”

“Suiker?”

“Nee.”

“Waarom niet?”

“Ik heb vandaag al genoeg zoete verhalen gehoord.”

Sommige collega’s kunnen met een volkomen ernstig gezicht iets zeggen waardoor je eerst probeert de logica te volgen en pas daarna beseft dat die zojuist via Rotterdam weer in Rotterdam is aangekomen.

Dat is geen onzin.

Dat is kantoorhumor.

En op dagen waarop de planning ingewikkeld genoeg is, kan één droge opmerking meer spanning wegnemen dan zeven rolcontainers.

Waar die daarna gebleven zijn?

Waarschijnlijk in Rotterdam.

Wat er in de rolcontainers zat, heeft overigens niemand gevraagd. Sommige logistieke cirkels kun je beter gesloten houden.