De deumallijer kwam precies op tijd binnen.

Niemand wist waarom hij zo heette. Misschien wist hij het zelf ook niet meer. Hij legde een stapel formulieren op tafel en keek ernstig naar de kwantiseermachine.

“Hoe staat hij ervoor?”

“Drieënzeventig.”

“Van de honderd?”

“Natuurlijk niet. Van de zevenentwintig.”

Dat stelde iedereen gerust.

Ondertussen liep het detectiemechanisme warm. Dat was niet ongebruikelijk. Het sloeg altijd aan zodra iemand begon uit te leggen hoe eenvoudig alles eigenlijk was.

In de hoek stond een problemiseermeter. Die gaf al de hele ochtend nul aan, maar uit voorzorg had iemand er een rood lampje op gemonteerd. Dat oogde professioneler.

Buiten hing een lichte vorm van metaalmoeheid in de lucht. Of het werkelijk metaalmoeheid was, wist niemand. Het voelde in elk geval alsof zelfs de lantaarnpalen even wilden gaan zitten.

Gelukkig was er automaataroma.

Niet omdat de koffie goed was, maar omdat de geur iedereen deed geloven dat er zo meteen iets belangrijks besproken zou worden.

Na de tweede beker ontstond er spontaan muntelfheid.

Dat overkomt de besten.

Een trochgroeiklasser schreef driftig aantekeningen, hoewel niemand hem daarom had gevraagd. Af en toe knikte hij alsof hij de samenhang begon te zien.

Die was er niet.

Tenminste, nog niet.

Aan de overkant lag Horsewei.

Je kon er alleen komen als je ophield met zoeken.

Daar scheen de zon altijd net verkeerd genoeg om mooie foto’s te maken en precies goed genoeg om nergens haast mee te hebben.

Aan het einde van de middag keek de deumallijer op zijn horloge.

“Zijn we eruit?”

“Waaruit?”

“Geen idee.”

Iedereen knikte instemmend.

De kwantiseermachine gaf een tevreden piep.

Het detectiemechanisme detecteerde niets.

De problemiseermeter concludeerde dat er nooit een probleem was geweest.

En ergens, heel in de verte, rook het nog steeds naar automaataroma.

Niemand begreep wat er die dag precies was gebeurd.

Maar vreemd genoeg was iedereen tevreden over de uitkomst.

Misschien is dat wel de definitie van een goed verhaal: niet alles hoeft begrepen te worden. Soms is het genoeg dat het blijft hangen.