Tien seconden is niks. Een verkeerslicht. Een slok koffie. Even wachten tot een website geladen is.
Maar soms passen er in tien seconden complete werelden.
Een blik van iemand die niet weet dat je kijkt.
Een hand op een schouder.
Een paard dat besluit dat jij blijkbaar oké bent.
Een vreemde die glimlacht.
Een zoon die ineens geen jongetje meer blijkt te zijn.
Het moment waarop je afdrukt, terwijl je nog niet weet waarom.
Misschien is fotografie uiteindelijk precies dat.
Niet 1/250e seconde vastleggen, maar de tien seconden ervoor zien aankomen.
En de tien seconden erna nog even blijven kijken.
Want het verhaal zit zelden in de klik.
Het zit eromheen.