Er zijn dagen waarop logistiek gewoon logistiek is.
Er komt iets binnen.
Je legt het ergens neer.
En als alles goed gaat, gaat het later weer naar buiten.
Vrijdag was niet zo'n dag.
Vrijdag hadden we negatieve voorraden.
Dat is een wonderlijk verschijnsel. Nul boeken kan ik begrijpen. Eén boek ook. Zelfs 185.000 boeken krijg ik uiteindelijk nog wel in mijn hoofd.
Maar min 37 boeken?
Dan bezit je dus boeken die er niet zijn.
Daarmee verlaat je het terrein van de logistiek en betreed je dat van de theoretische natuurkunde.
Er werd gezocht.
In bestanden.
In reserveringen.
In systemen.
In dingen waarvan ik tot voor kort niet eens wist dat je erin kon zoeken.
Langzaam ontstond een andere mogelijkheid.
Een zwart gat.
Dat zou ook verklaren waar de vakantiekrachten gebleven waren die niet kwamen opdagen.
The Matrix werd erbij gehaald. Er werd gesproken over wormgaten. Op een gegeven moment verwachtte ik eigenlijk dat er ergens tussen twee pallets een man met een lange zwarte jas zou verschijnen.
Dat gebeurde niet.
Wel kwam er aan het einde van de dag nog een mail voorbij. We zouden ons voorlopig weer op de productie richten.
Helemaal logisch.
Ik antwoordde:
“En denk om het wormgat ;-)”
Soms hoef je een logistiek probleem niet groter te maken dan het is.
Misschien is het geen fout in het systeem.
Misschien is het gewoon...
just another loophole.
En maandag kijken we wel waar die boeken weer uitkomen.