Het begon met een aanbieding.
Tot 1 november was NIKS gratis.
Dat leek een bijzonder aantrekkelijk aanbod, want vrijwel iedereen kon zich NIKS veroorloven. Je hoefde er niet voor te sparen, geen lening af te sluiten en zelfs geen kleine lettertjes te lezen.
NIKS was er gewoon.
Maar op 1 november zou daar verandering in komen. Vanaf die dag moest er voor NIKS betaald worden.
De marketingafdeling had er lang over vergaderd. Er waren verschillende slogans bedacht, maar uiteindelijk bleef er maar één overeind.
NIKS VOOR NIKS.
De campagne sloeg onmiddellijk aan.
Mensen begonnen massaal NIKS te delen. Sommigen wilden alvast NIKS reserveren, anderen vroegen of ze meerdere keren NIKS konden bestellen.
Een ondernemer informeerde naar de mogelijkheden om NIKS door te verkopen. Een investeerder wilde weten hoeveel NIKS er nog beschikbaar was.
‘Onbeperkt,’ antwoordde de klantenservice.
Dat stelde hem gerust.
Ondertussen naderde 1 november.
De spanning liep op. Zou iemand werkelijk bereid zijn voor NIKS te betalen?
De eerste bestelling kwam om precies middernacht binnen.
Eén euro.
Voor NIKS.
De koper ontving onmiddellijk een bevestiging.
Hartelijk dank voor uw aankoop. Uw NIKS is onderweg.
Er werd niets verzonden.
De klant was tevreden.
Hij had precies gekregen wat hem was beloofd.
Een week later belde een journalist.
‘Wat is eigenlijk het verdienmodel achter NIKS?’
‘Dat is heel eenvoudig,’ zei de bedenker. ‘We verkopen NIKS en houden er iets aan over.’
‘Maar wat krijgen mensen dan voor hun geld?’
‘NIKS.’
‘En als ze niet tevreden zijn?’
‘Dan krijgen ze hun geld terug. Maar NIKS mogen ze houden.’
De journalist zweeg.
Hij had al heel wat ondernemers geïnterviewd, maar nog nooit iemand die zo weinig te bieden had en daar zo tevreden over was.
Toen kwam Black Friday.
De marketingafdeling kondigde een spectaculaire actie aan.
100% KORTING OP NIKS!
De website raakte overbelast.
Niet omdat iedereen iets wilde hebben.
Maar omdat niemand iets wilde missen.
En ergens in Friesland zat een man achter zijn computer. Hij keek naar de teller op zijn scherm, die nog altijd op vier keer nul stond.
Er gebeurde helemaal NIKS.
Hij glimlachte.
Want soms hoef je niets te veranderen om iets in beweging te zetten.
En buiten ging de zon onder.
Voor NIKS.
Dit verhaal hoort bij het experiment NOTHING HAPPENS. Lees ook het boekhoofdstuk De waarde van niets.
