Ik was niet van plan een strip te maken.
Dat is meestal het begin van dingen die later een eigen menu-item krijgen.
Er was alleen een klein voorval. Een fout in een systeem. Een bord dat de verkeerde kant op wees. Iemand die heel zeker wist dat de kaart klopte, terwijl de weg daar zichtbaar anders over dacht.
Zoiets kun je uitleggen.
Je kunt er ook nog een keer naar kijken.
Fraga doet dat laatste.
Arie, De Professor en De Kaartenman rijden in een gele 2CV door een wereld die sterk op de onze lijkt, maar net eerlijk genoeg is om toe te geven dat ze het zelf ook niet altijd begrijpt.
De Professor ziet overal een theorie in.
De Kaartenman vertrouwt op papier.
Arie kijkt meestal waar de weg werkelijk heen gaat.
En de 2CV?
Die brengt ze er wel. Waarschijnlijk.
Iedere week krijgt één klein voorval één pagina. Geen eindeloze reeks plaatjes, geen grap die drie keer wordt uitgelegd en geen moraal die met een bord langs de weg staat te zwaaien.
Wel een omweg.
Een blik.
Een zin die na het laatste plaatje nog even blijft hangen.
Dat is misschien waarom Fraga bestaat.
Niet om de werkelijkheid grappiger te maken.
De werkelijkheid kan dat uitstekend zelf.
Je moet haar alleen betrappen voordat ze weer doet alsof alles normaal is.