Er zijn werkdagen waarop je aan het einde een uitgebreide evaluatie zou kunnen schrijven.
En er zijn werkdagen waarop drie zinnen volstaan.
Wat een dag weer.
Wat een weer weer.
Gelukkig geen Legosteentjes op de grond.
Want regen droogt op. De planning trekt vanzelf weer recht. Een foutpakket is op te lossen. Een Excelbestand krijgt uiteindelijk toch de juiste formule.
Maar een Legosteentje…
Dat wacht geduldig af.
Niet midden op de vloer, maar nét op die plek waar je hem niet verwacht. Bij voorkeur als je sokken draagt, je hoofd nog vol zit met targets, rolcontainers, collega’s en de vraag of morgen weer tienduizend pakketten gehaald worden.
Sommige mensen noemen Lego speelgoed.
Kenners noemen het een passief verdedigingssysteem.
En zo blijkt maar weer dat geluk soms niet zit in wat er wél gebeurt, maar juist in wat er níét gebeurt.
Dus ja.
Wat een dag weer.
Wat een weer weer.
En gelukkig liep vandaag iedereen ongedeerd langs de enige logistieke verstoring waar geen planning tegen bestand is.