
Evelien
De ziekte van Crohn is een rode draad in haar leven. Onzichtbaar voor anderen, iedere dag aanwezig.
Fotoproject · 2016
We weten heel veel niet. Niet van onszelf, laat staan van anderen.
Twintig mensen werden gefotografeerd en vertelden wat zij hebben meegemaakt. Niet om hen samen te vatten in wat hen overkwam, maar om zichtbaar te maken hoe mensen verder leven.
Waarom dit project
Toen ik dit project maakte, wist ik nog niet dat ik zelf een overlever zou worden.
Als fotograaf wil ik vastleggen en laten zien wat ertoe doet. Een beeld is voor meerdere uitleg vatbaar, net als de werkelijkheid. Wat we zien, is niet altijd wat we weten.
Overlevers gaat over veerkracht, begrip, steun en misschien een sprankje hoop voor mensen die aan het overleven zijn — door wat zij hebben meegemaakt of waar zij nog iedere dag mee verder leven.
Genezing is betrekkelijk. Wonden helen, pijn verdwijnt, de tijd heelt alle wonden… Is dat zo?
Twintig gezichten · twintig verhalen

De ziekte van Crohn is een rode draad in haar leven. Onzichtbaar voor anderen, iedere dag aanwezig.

“Mijn tijd van zwijgen is voorbij.” Steeds opnieuw krijgt haar overleversinstinct de bovenhand.

Een leven dat al als verrassing begon en waarin zij steeds opnieuw haar eigen plaats moest vinden.

Een ongeluk dat hem overkwam voordat hij zelf begreep wat er was gebeurd.

Zestien jaar, ernstig ziek en nauwelijks nog in staat om te lopen. Het begin van een lange weg.

Als kind al ziek. Een verhaal over gezondheid, zorgen en opgroeien met wat niet vanzelf gaat.

“Ik heb in één jaar zóveel verloren.” Toch begint Helena te vertellen.

In acht jaar verloor hij zijn broer, vader, moeder en vriendin. Wat blijft, is verder leven.

Als zijn zusje ernstig ziek wordt, verandert ook het leven van haar broer voorgoed.

Geboren na negenentwintig weken zwangerschap: heel klein en vanaf het begin samen.

Na zijn boerenbedrijf vindt Jan ruimte voor zijn grootste passie: paarden.

Over de sterke band met haar vader en het leven na zijn overlijden.

Bij haar geboorte lijkt er niets aan de hand. Daarna wordt alles anders.

Een familieverhaal waarin topsport, kwetsbaarheid en doorgaan elkaar raken.

“Hoe ik overleef? Door altijd bezig te zijn.” Zij wil de cirkel doorbreken.

Na de operatie ziet zij de mensen rond haar bed en weet meteen dat het mis is.

“Ik ga hier dood.” Een ochtend die haar leven voorgoed in tweeën deelt.

Op tweehonderd meter van huis wordt zij op de fiets aangereden.

Een gewone zaterdagavond. Een laatste rondje door de stal. Daarna wordt niets meer gewoon.

“Ik hield iedereen op afstand om hen te beschermen.” Over geweld en de stap naar buiten.
Oorspronkelijk archief
Overlevers verscheen oorspronkelijk in 2016 als zelfstandige website. Die plek blijft voorlopig bewaard met de volledige verhalen zoals ze toen zijn gepubliceerd.
Bezoek het oorspronkelijke archief