Arie BruinsmaAandacht voor karakter.

“Ik weet niet meer alles. Gelukkig maar.”

Levenskunst

Mijn verhalen. Mijn kijk. Mijn weg.

Arie Bruinsma

Een levensarchief in verhalen, foto's en herinneringen

Open het boek

Opening · Over Leven

De verhalen zijn er al

Ik ben niet op zoek naar verhalen.

Ik leef.

En ergens onderweg gebeuren dingen die het waard zijn om verteld te worden. Soms groot en meeslepend, maar veel vaker klein en bijna onopgemerkt.

Een wandeling door het bos. Een herinnering die plotseling bovenkomt. Een gesprek aan de keukentafel. Een nieuwe jas op een donderdagavond in Sneek.

Het bijzondere zit niet noodzakelijk in wat er gebeurt, maar in wat je erin herkent.

Misschien is dat wel de reden waarom ik dit boek schrijf.

Niet om mijn leven achteraf belangrijker of mooier te maken dan het was. Niet om er een sluitend verhaal van te maken, met een begin, een midden en een zorgvuldig bedacht einde.

Mijn leven is geen roman die zich aan een plot houdt.

Het is een letterbak.

Vol laatjes met mensen, plekken, geuren, ontmoetingen, verlangens en gebeurtenissen. Sommige staan al jaren open. Andere heb ik misschien nog nooit bekeken.

Ik hoef ze niet te vullen.

Ik hoef ze alleen maar open te trekken.

Niet het leven beschrijven dat ik had willen leiden, maar de verhalen herkennen in het leven dat ik leid.

Dat is voor mij de kunst van het leven.

Dat is Kos.

En dat is Over Leven.

En weet je wat ik er zo mooi aan vind? Het boek hoeft niet te wachten tot je leven af is.

Het wordt geschreven terwijl je leeft.

Voorwoord

Ik weet niet meer alles. Gelukkig maar.

Dit is geen autobiografie die van vroeger naar nu wordt verteld. Het is een levensarchief dat groeit zoals herinneringen zich aandienen. Uit dat archief ontstaat langzaam een boek.

Herinneringen zijn geen archiefkasten. Ze leven. Soms verdwijnen ze jaren onder de oppervlakte om ineens terug te komen door een foto, een geur of een naam die iemand noemt.

Daarom is dit geen boek dat af moet. Het is een boek dat mag groeien.

Misschien leest u straks iets waarvan mijn broer zegt: “Zo ging het niet.” Dan hoop ik dat hij het vertelt. Dan krijgt dit boek er een verhaal bij.

Uiteindelijk gaat het niet om een perfect geheugen. Het gaat om een leven. En dat leven is nog steeds onderweg.

Leeswijzer

Dit boek leest u dwarsdiep

Dwarsdieplezen betekent: horizontaal gaat u dwars door de thema's, verticaal leest u de verhalen binnen het gekozen thema de diepte in.

Op de computer: gebruik de grote pijlen links en rechts, of de pijltjestoetsen op het toetsenbord. Scroll omhoog en omlaag om de verhalen binnen een thema te bekijken.

Op telefoon en tablet: veeg naar links of rechts voor een ander thema. Scroll omhoog en omlaag om binnen het thema verder te lezen.

U hoeft niet bij het begin te beginnen. Kies een deel dat u nieuwsgierig maakt en dwaal van daaruit verder.

Wilt u het leven chronologisch volgen, gebruik dan de bladerpijlen bij de afzonderlijke verhalen.

Dit levensarchief is nooit af. Herinneringen duiken op, verhalen groeien verder en nieuwe hoofdstukken vinden vanzelf hun plaats. Wat eenmaal verteld is, blijft onderdeel van het geheel.

Tijdlijn

Houvast, geen voorschrift

De tijdlijn vertelt het verhaal niet. Ze helpt alleen om te zien waar een herinnering ongeveer thuishoort.

  1. Geboren in Eestrum
  2. Verhuizing naar Drogeham
  3. Herseninfarct
  4. Levenskunst krijgt vorm

Deel I

Eestrum

Waar het begon: de boerderij, het gezin, de Friese Wouden en de eerste herinneringen.

Deel II

Drogeham

Verhuizen, school, vrienden, muziek en de eerste dromen.

Thús

Heit kocht niet zomaar een huis. Hij kocht mem haar jeugd terug. Thús.

Lees verder

Intermezzo

Over Leven

Kleine momenten, oude landschappen en het licht dat nog even blijft hangen.

De laatste rode gloed van de dag weerspiegelt in een donkere bosvijver

Ah, about juster…

De dag verdwijnt, maar het licht geeft zich niet zomaar gewonnen.

Lees verder
Artistieke impressie van een open deur naar het Friese landschap

Epiloog

Je hoeft niet beroemd te worden om iets onvergetelijks te maken.

Lees de epiloog

Deel III

De wereld wordt groter

Studie, werk, liefde, gezin en nieuwe verantwoordelijkheden.

Deel IV

Stilstand en beweging

Het herseninfarct als kantelpunt waarop kijken belangrijker werd dan rennen.

Beeld bij De volgende bladzijde

De volgende bladzijde

Misschien is vertrouwen niets anders dan nieuwsgierig genoeg blijven om de bladzijde om te slaan.

Lees verder

Deel V

Fotografie

Niet over camera's, maar over mensen en wat een portret zichtbaar kan maken.

Beeld bij De bank

De bank

Soms schuift het systeem opzij en mag Rosco gewoon op de bank.

Lees verder

Deel VI

Maken

Excel, systemen, Kashikiku, Freddy en Codex: orde scheppen zodat mensen verder kunnen.

Deel VII

Onderweg

De camper, wandelingen, ontmoetingen, veertjes, ballonfeesten en toeval.

Beeld bij De derde veer

De derde veer

Geen meeuw nam de moeite. Het was de gans zelf die een bericht stuurde.

Lees verder

Deel VIII

Horsewei

Geen adres, maar een verlangen en een manier van leven.

Deel IX

Levenskunst

Waar alles samenkomt en verhalen mogen staan die nergens anders helemaal passen.

Beeld bij De bank

De bank

Soms schuift het systeem opzij en mag Rosco gewoon op de bank.

Lees verder

Thús

Heit kocht niet zomaar een huis. Hij kocht mem haar jeugd terug. Thús.

Lees verder
Beeld bij De derde veer

De derde veer

Geen meeuw nam de moeite. Het was de gans zelf die een bericht stuurde.

Lees verder
Beeld bij De volgende bladzijde

De volgende bladzijde

Misschien is vertrouwen niets anders dan nieuwsgierig genoeg blijven om de bladzijde om te slaan.

Lees verder

Epiloog

Wordt nooit afgesloten.

Levensarchief samengesteld uit één verhalenregister · bijgewerkt 2026-11-15 20:03